We will rock you

muntjee

Sep 5th 2017: It is my Birthday! πŸ˜€ (also of the hero Freddy Mercury)

Ja jaa het is de tijd van het jaar dat ik weer ietsje ouder ben, 23 jaartjes inmiddels. Ik heb genoten, in Eindhoven bij een concert van Volbeat met Flogging Molly en Amorphis. Het was echt een wereldreis, maar dat hadden we er voor over.

Nu ik iets op papier probeer te zetten vind ik het wel leuk om even terug te kijken op mijn 22jarige leventje. Eigenlijk ben ik best wel tevreden over het afgelopen jaar. Ik ging de eindfase van Logopedie in, probeerde een stage te lopen, faalde met stage en stopte met logopedie. Op een gegeven moment bedacht ik mij dat ik wel echt heel graag een diploma wilde halen, en besloot ik mij in te schrijven voor de studie Taalwetenschappen aan de RUG. Ik maakte nieuwe vrienden door lid te worden bij de studentenvereniging Bernlef, zocht naar nieuw werk, deed mee aan de missverkiezing Mis(s) 2017?! waarbij ik in de finale eindigde, bezocht vele festivals en dronk ontzettend lekkere biertjes!

Mijn MS was ook stabiel (dacht ik?) In de werkelijkheid bleek het iets minder te gaan en vond de neuro het nodig om met nieuwe medicatie te starten. Mijn keus viel op Avonex. een interferon die ik 1x in de week moet injecteren. Inmiddels heb ik dit nu 6 keer gehad. Gister avond was nr 6(66). Ik moest het deze keer echt helemaal alleen doen zonder een verpleegkundige in de buurt. Whaaaaaaah zo spannend! Na enige voorbereiding, een aantal mislukte pogingen en vele stress lukte dit πŸ˜€ Trots! Deze 6e keer deed ik het voor het eerst net voor het slapen gaan, dat was zo fijn, ik sliep door bijna alle bijwerkingen heen. Vandaag voel ik me nog ietsjes zwak, maar ach ik ben ook een jaartje ouder hΓ©?

Ja, als ik zo in vogelvlucht terug kijk op het afgelopen jaar, ben ik tevreden. Natuurlijk word dit komende jaar ook hartstikke leuk! Er staan geweldige dingen op de planning waar ik nu al veel zin in heb πŸ™‚

 

Oja! Vanavond, FitFeest Groningen! πŸ˜€ Bij zijn is meemaken. Doe mee en help MS de wereld uit. Tot vanavond

 

Advertisements

Fit Feest (8september2017)

1-Pair-80CM-Led-Light-Glow-Shoelace-Glow-Stick-Flashing-Colored-font-b-Neon-b-fontOke, ik ben toch wel iemand die snel nieuwe doelen stelt. De fietselfstedentocht begin dit jaar, ArenaMoveS daarop volgend, paaldansen en wielrennen bijhouden…

Ik hou echt niet van stilzitten. Daarbij wil ik ook graag iets doen voor anderen. Ideaal om dan nog maar weer een nieuw doel te bedenken. Dat nieuwe ‘fysieke’ doel is: Fitfeest

Fitfeest is een sportief event om met elkaar geld in te zamelen voor een MS vrije wereld! Hoe gaaf is dat. Sports @ night met NEON 80’s als thema πŸ˜€ Het is sporten in de avond, ik wil dus geen smoesjes van je horen dat je naar school moet of een andere afspraak hebt. Zet het nu alvast in je agenda en doe mee.

Een NEON party dus…welke student in Groningen wil daar nou niet van genieten? En tsjah, die alcohol wil je er stiekem toch ook vanaf trainen? Perfecte combi dus!

Neem vooral even een kijkje op de website of de facebook pagina Fitfeest fb. Via de site kan je jou ticket kopen (dit bedrag gaat naar onderzoek voor MS), als je geen ticket wil kopen kan je ook doneren. Beide is ook nog een optie voor de fanatiekeling.

GrunnMoveS en ik ook. Maandagmiddag 21 augustus; ik dacht even een blokje om op de Posbank. Mooi door de heide die in bloei staat. Leuk idee…de uitvoering net wat anders. Ik mistte een afslag waardoor ik een heel end moest klimmen! Niet de bedoeling. In plaats van 5 km werd het rondje 7. Boven aangekomen hielden mijn benen er mee op. Lopen en zelfs staan waren geen optie. Maar wat was ik blij en trots! Ik had het gehaald, dat mijn benen niks deden…nouja, dat was ik inmiddels gewend.

Ik ben thuisgekomen (met de auto). Daarna heerlijk uit eten. De appel in Hengelo, zeker een aanrader! Het eten is daar zo lekker, en zoveel keus πŸ˜€ Goede afsluiting van mijn inspanning. Vanochtend moeite met opstaan, mijn lichaam is nog vermoeid en herstellende. Morgen ben ik er vast weer πŸ˜€

Ik zie jullie hopelijk vrijdag avond 8 september in The Big Building te Groningen voor FitFeest!

 

 

Happy ending, new beginning

eindehanze

Yes, ik voelde me geslaagd, trots!
Afgelopen donderdag was het de diploma uitreiking van mijn lieve medestudenten en klasgenoten. Stuk voor stuk geweldige meiden die de opleiding Logopedie met succes hebben afgerond. Ik ben trots op ze! Wat zullen zij een leuke toekomst tegemoet gaan.

4 Jaar heb ik door gebracht op de Hanzehogeschool aan het Wiebengacomplex. Het gebouw voor de gezondheidsstudies. 4 Jaar heb ik hier kunnen genieten, mooie vriendschappen mogen maken en geweldige docenten leren kennen.
Wat heb ik ontzettend veel aan mijn docenten gehad. Zij stonden altijd voor mij klaar, accepteerden mijn keuzes, lieten mij mijn eigen gang gaan en hadden daar vertrouwen in. Zelfs nu houden zij vertrouwen in mij.

Zelfs nu, nu ik stop. Ik stop met de opleiding logopedie. Niet omdat deze niet meer leuk is, nee integendeel. Wat is logo een prachtige opleiding, wat heb ik er veel geleerd, en wat is het een bijzonder beroep!
Nee, helaas MOET ik stoppen. Stage lopen is veel te zwaar, kost mij veel te veel energie. Erg jammer, want ik had alles gehaald. School kon mij helaas niet op een voor mij fijne manier tegemoetkomen waardoor ik deze lastige keuze heb moeten maken.

Gelukkig start ik in september met een nieuwe opleiding! Jahaaa ik mag mij studente van de RUG noemen πŸ˜€ (Stiekem voelt dat wel gaaf) En eigenlijk ben ik ook wel wat een schijtert.Β  Op de hanze vond ik het heerlijk in mn kloffie en trainingspak naar school te gaan op de minder goede dagen…voor de RUG is mijn beeld: netjes, pak, kokerrokje…
(Oef, wat moet ik daar nog aan wennen, ‘t zal ook vast wel meevallen en daar ga ik mijn plekje vast wel vinden).

Taalwetenschap! Be prepared, ik kom eraan, en ik ga op wat voor manier dan ook proberen dat diploma te halen! πŸ˜€

 

This slideshow requires JavaScript.

 

“Writing is the painting of the voice”

Wat heb ik ontzettend veel beleefd in de afgelopen weken, wat een avontuur! Er is zo veel gebeurd, zoveel gezegd en gedaan; hierdoor ben ik helemaal vergeten deze blog bij te houden! Er kwamen vele andere opdrachtjes en vragen voorbij waarvoor ik moest schrijven dat mijn eigen blog er totaal bij in geschoten was.

Dus ik dacht; laat ik hier een overzichtje maken van alles wat ik de afgelopen weken heb geschreven.

  1. Mijn eerste verhaal was voor de studentenvereniging Bernlef <3. Mijn eigen vereniging. O ja, het verhaal is in het Fries geschreven. Even kort in het Nederlands vertaald: wat is de missverkiezing, dat ik nooit had verwacht geselecteerd te worden, hoe fijn Bernlef is; iedereen accepteert elkaar!
    Bernlef lid in de finale Mis(s) verkiezing
  2. Mijn tweede verhaal was voor Platform MS. Een pagina die van alles deelt voor en door mensen met MS. Prachtige verhalen, en vaak draait het om de positiviteit. Hier wilde ik wel voor schrijven, een site die op een mooie manier met de ziekte om gaat.
    MS en Missverkiezing 2017 Janneke Knol
  3. Naast platform MS werd ik gevraagd om voor de stichting MS research een stukje te schrijven:StichtingMS research
  4. Toen was de hele missverkiezing voorbij en dacht ik dat alle aandacht wel voorbij zou zijn, maar nee hoor, Ik werd gevraagd door het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport. Zij wilden graag naar aanloop van de Wereld MS dag iemand hebben die iets kon vertellen over zijn/haar situatie met MS. Ik dus. Het voelde aan als een eer om hier iets voor te schrijven. Naar mijn idee is het een mooi artikel geworden πŸ˜€
    Janneke staat positiever in het leven door haar MS

Binnenkort zal platform MS ook mijn tweede verhaal publiceren over hoe ik de diagnose kreeg en wat dat verder voor mij betekent. Daarnaast komt Arena MoveS er ook dit jaar weer aan en zal ik een stukje schrijven over waarom ik mee doe aan dit GEWELDIGE event πŸ™‚

Op de link pagina kan je artikelen vinden die in de kranten werden geplaatst.

Mis(s) 2017?!

Een aantal van jullie zullen er vast al van op de hoogte zijn; ik ben 1 van de 8 finalisten voor de Mis(s) verkiezing 2017!! Een missverkiezing voor vrouwen met een handicap. De mooiste en krachtigste vrouw wordt gekroond tot Mis(s) 2017.

PicMonkey Image

Mijn wereld staat sinds dit nieuws op z’n kop!
Bij de inschrijving van deze verkiezing had ik nooit gedacht dat ze mij zouden selecteren…wat een verrassing was het dat ik werd uitgenodigd voor de selectiedag. Bij de selectiedag nog meer verrassingen, ik mocht weer door naar een volgende ronde. Aan het eind van deze dag ging ik vol verbazing naar huis. Ik had het afgesloten en vond het wel mooi geweest .De selectiedag was nogal een lange intensieve dag… daar had ik stiekem niet heel veel zin meer in.

Hahah, grappig eigenlijk, want ik was nog lang niet klaar! Omdat mijn studie en stage echt niet goed gingen (ik kreeg veel klachten, reizen naar stage was veel te ver, vermoeidheid, regelmatig chaggie thuis etc) had ik besloten met de stage te stoppen. Tijd voor mijzelf nemen, dat was het plan. Met dat idee ging ik woensdag 29 maart naar mijn stage. Ik zou een eindgesprek hebben en er een leuke laatste dag van maken. Met de eerste behandeling ging dat ook zo! Wat hadden we een lol….maar toen werd er op de deur geklopt. Ik dacht nog: o een collega die materiaal nodig heeft…. Maar de deur ging niet open. Mijn stagebegeleidster zei toen tegen mij: ‘Janneke, doe jij de deur even open?’ Nou ja, dat deed ik

Ik opende de deur en schrok me rot! Daar stond een hele cameraploeg! Ik snapte er eerst helemaal niks van. Maar toen zag ik een bekende van de selectiedag en viel het kwartje. Ik kreeg een grote gouden envelop in mijn handen gedrukt en moest die voorlezen:
GEFELICITEERD! JE BENT GESELECTEERD VOOR DE LIVESHOW VAN DE MIS(S) VERKIEZING 2017!!

Tranen van blijdschap! Ondertussen ook tranen van angst en boosheid: hoe konden ze nou vandaag langskomen?! Net nu ik zo een belangrijk gesprek wilde hebben….De blijdschap overwon gelukkig. Wat een dag. Bizar. Verrassend. Ongelofelijk.

De stage heb ik inmiddels een paar weekjes later echt stop gezet. Nu heb ik tijd om aan mezelf te werken, op te knappen, energie weer 100% te krijgen.

Verder gaat er veel tijd en energie in de missverkiezing. Afgelopen vrijdag zag ik voor het eerst alle 7 andere missen. Er werden persfoto’s gemaakt en interviews met shownieuws en nu.nl…..een lange vermoeiende dag.

We gaan door, genieten en verwerken van dit nieuws, promoten, en voorbereiden op de liveshow natuurlijk!

Zaterdag avond 6 mei om 20.30 op SBS6. Kijken allemaal en stemmen zou ook heel leuk zijn πŸ™‚

Fleanende krie

Wow, het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst schreef. Blijkbaar heb ik het heel druk gehad…. Zo voelt het echter niet. Naar mijn idee heb ik de laatste weken helemaal niks uitgevoerd, was ik lui en deed mijn lijf niet wat ik wilde. Struggles.

Vandaag voel ik mij redelijk. Op het moment zit ik heerlijk buiten op het balkon van het zonnetje te genieten, rust. Ik heb weekend. Eigenlijk best wel fijn dat ik woensdagen een vreselijk lange stage dag heb maar daarna alweer weekend.
Vorige weken voelde dat wel anders, ik was kapot van stage en kon weinig/tot niks meer doen. Ik had van donderdag tot en met zondag nodig om bij te tanken en ‘s maandags opnieuw aan stage te beginnen. Ik moest zo veel bijtanken dat ik op een gegeven moment niet meer naar stage ging. Ik kon het niet meer aan.

Klote! (Sorry voor mijn woordkeuze af en toe, ik ben nog iewat boos over de situatie). Morgen gesprekken op school om te kijken hoe het nu verder moet met de stage omdat ik inmiddels al redelijk wat uren heb gemist. Mijn stagebegeleidster staat gelukkig open voor alles! Ze staat achter alle keuzes die ik maak en wil mij graag helpen. Dat is echt ontzettend fijn.

Verder, probeer ik van alles weer aan te pakken. Volgens de fysiotherapeut ben ik de afgelopen weken iets te veel aan het onderbelasten geweest en mag ik wel weer minder slapen en meer doen. Dit is lastig. Ik ben bang. Bang om weer een klote periode te krijgen. Bang om chaggie te zijn. Bang om mijn shit op anderen af te reageren. Daarentegen kijk ik er ook positief tegen aan: ik mag dingen doen, ik kan doorgaan, ik hoef mij niet in te houden en kan opzoek gaan naar nieuwe uitdagingen.

Vandaag probeer ik een eerste stap te zetten, weer positief proberen te worden en minder chaggie. Hoe dan: nou ik ben gestart met lezen. Maandag heb ik twee boeken over MS opgehaald van school. Ik dacht laat ik eerst mezelf weer opnieuw leren kennen. Wat is het ook alweer, hoe pak je bepaalde klachten aan, wat kan er gebeuren, etc. Hopelijk helpt dit de komende weken en gaan de gesprekken op school ook goed. We houden de moed er in, of zoals wij Friezen wel zeggen:

In fleanende krie fangt altiid wat (doe je best, dan kun je bereiken wat je wil)P1160051

Als de tijd vliegt, vlieg mee

Jeetje, wat gaat de tijd weer snel. In september nog dacht ik dat ik meer dan genoeg tijd zou hebben om mij rustig aan te oriΓ«nteren op een stage plek voor februari…nu denk ik: ooo shit de sollicitatierondes zijn al gestart en ik weet nog steeds niet wat ik wel of niet aan kan!

Hoog tijd dus om aan te pakken. De eerste dag meelopen is al een feit en de volgende twee staan op de planning. Verder zijn er tientallen mailtjes naar verschillende werkvelden de deur uit. Hopelijk komen er leuke en positieve reacties op terug πŸ™‚

Nu zullen jullie je wel afvragen, waarom niet gewoon direct solliciteren maar eerst nog meelopen als je toch al weet wat je leuk vindt?
True that. Maar dat kan in mijn geval niet. Hier ben ik de afgelopen weken met werk achter gekomen. Ik had voor een periode van 6 weken ontzettend leuk werk bij een callcenter. Ik dacht ‘o callcenter…dat kan toch iedereen, zo vermoeiend kan dat niet zijn’. Wat had ik mij daar in vergist! Werken daar was redelijk vermoeiend, veel verschillende mensen aan de telefoon die toch veel energie kunnen nemen in gesprekken. Het team ondersteunde goed en gaf ons de mogelijkheid om door te stromen naar een andere tak binnen het callcenter. Dit leek mij echt top! Ochtend even meeluisteren en aangenomen….nee, toch niet. Dit was veel te intensief! Ik kon het niet aan.

Helaas. Hierdoor weet ik nu wel dat het verstandig is om eerst ervaring op te doen bij verschillende werkvelden waarin ik stage zou willen lopen. Tot nu toe vinden de meeste logopedisten het goed dat ik het op deze manier wil proberen en krijg ik ook de kans om het te ervaren. Super fijn!

Ik ben benieuwd hoe de komende meeloop dagen nog zullen zijn. Ik ga ze met veel plezier tegemoet en hoop dat ik er een goede keuze door kan maken. Stiekem hoop ik natuurlijk dat ik gewoon een voltijd stage kan lopen ipv twee keer een deeltijd…. Ik voel me nog veel te sterk en te goed om deeltijd te doen en langer bezig te zijn πŸ˜€

Ja, het gaat ontzettend goed met de MS. Eigenlijk al heel lang geen klachten! Zelfs het leren voor de tentamens is nu redelijk te doen….hulp van de revalidatie is er op het moment alleen via de mail. Laten we zo door gaan?!

 

Tattoo

Yesss I finally did it πŸ˜€

Tattoos vond ik altijd al erg mooi en interessant, ik wist ook al heel lang dat ik graag nog een zou willen nemen, maar een passend ontwerp had ik nog nooit gevonden. Er waren heel veel dingen die ik super mooi vond, maar dan niet bij mij vond passen. Daarnaast was ik ook enigszins bang voor het plaatsen….

Twee jaar geleden veranderde dit. Ik kreeg de diagnose MS. In deze periode kwam mijn karakter heel erg sterk naar voren: eenΒ positieve meid die een echte doorzetter is, niet opgeven maar genieten van elke dag en elk moment. Hier wilde ik een tattoo van hebben. Een tattoo met een betekenis die op mij sloeg.

Na een tijdje zoeken kwam ik op een paardenbloem uit. Een paardenbloem is een sterke bloem die zich niet zomaar iets laat zeggen. De paardenbloem vecht door en blijft bestaan (Eigenlijk zoals onkruid; het vergaat niet). Zo voelde ik mij ook, een vechter die blijft doorzetten en niet opgeeft. De pluisjes van de paardenbloem hebben voor mij een andere betekenis; kijk niet achterom, geniet van elk moment en elke dag πŸ™‚ Niet piekeren maar lekker positief πŸ˜€ Gewoon heerlijk met de wind mee vliegen in een lucht zonder zorgen waarin jeΒ er vanzelf wel achter komtΒ waar je belandt.

Mijn idee was duidelijk. Nu moest het nog uitgetekend worden. Dit deed ik zelf πŸ˜€ (augustus 2015)CLllcN1UMAA7ZVJ
Dit is wat ik uiteindelijk had getekend…..Mijn eigen ontwerpje πŸ™‚ Dus naar de tattoo shop! Ik vertelde over mijn idee, wat de betekenis was en waarom ik deze wilde plaatsen. Het ontwerp liet ik achter maar een afspraak maken deed ik nog niet.

Totdat mijn zusje de stap zette en haar tattoo liet plaatsen! Ik ging mee om te kijken en haar te ‘steunen’. Eenmaal daar weer te zijn dacht ik: waar wacht ik eigenlijk op? Nu ik werk heb ik het geld er makkelijk voor πŸ˜€ Zo werd de afspraak gemaakt op 19 maart 2016.

Dat was het gisteren πŸ˜€ Wat ben ik ontzettend blij! πŸ˜€ Waar ik al helemaal blij mee ben is dat de tattoo nog helemaal mijn eigen ontwerp is, wat ik zelf niet had verwacht (ik ging er vanuit dat zij deze nog zouden aanpassen).

P_20160320_140310.1

Tadaaaa the result of my amazing tattoo πŸ˜€ ❀

Open your eyes

 

‘Face reality as it is, not as it was or as you wish it to be’ Β  ~Jack Welch
Een quote die gister mijn ogen deed openen;

Ik had weer een afspraak bij de revalidatie, cognitieve revalidatie. Ik keek er tegenop. Nadat ik een paar weken geleden het tentamen had gehaald was het mij nog niet weer gelukt met school aan de slag te gaan. Daarbij kreeg ik de griep waardoor alles nog meer achteruit ging. Ik was bang voor wat de therapeut daarover zou denken.

Maar er was nog meer waar ik bang voor was, waar ik nachten van wakker heb gelegen, waar ik onbewust stress over had, waar ik over in zat…..

Ik dacht dat alles best goed met mij ging. Dit is ook wat ik de omgeving vertelde wanneer dit mij werd gevraagd. Ik zei dat het goed ging met school, dat ik de achterstanden volledig had ingehaald, dat mijn lichaam weer deed zoals het hoorde, dat ik weer ging startten met sporten etc..

Maar na het gesprek bij de revalidatie gisteren denk ik daar nu anders over. Eigenlijk is het allemaal na de griep iets verslechterd. Ik wilde dat niet zien, ik wil doen wat anderen doen, ik wil met mijn klasgenoten meekomen op school, ik wil niet laten weten dat het verstandiger is om rustiger aan te doen…..

Ik heb besloten om een stap terug te nemen met de studie (eigenlijk stop ik er voor de helft mee). Hopelijk begrijpt de opleiding dit ook en kan ik weer even om mijzelf denken. Vanaf februari start ik met een minor, deze ga ik gewoon lekker volgen. In september 2016 ga ik dan (wanneer dit kan en mag…) opnieuw starten met jaar 3, de theorie. Alles wat ik nu niet heb kunnen doen neem ik dan rustig de tijd voor.

Het is nu even afwachten hoe de opleiding hierop zal reageren.

Naast school zal ik ook meer revalidatie krijgen; logopedie. Het slikken gaat niet goed 😦 Ik merk de laatste tijd dat ik veel moeite heb om bijvoorbeeld vlees weg te krijgen. We gaan eerst kijken of we dit met de hulp van de logopedist kunnen verbeteren. Misschien dat het daarna bij de neuroloog neergelegd wordt (ik hoop het niet).